Gdy tęsknota dobija za bardzo.... v2
Ostatnio moja dusza artystyczna cały czas pracuję. Nie przestaję pisać, wręcz przeciwnie, zamiast skupić się na nauce, każdego dnia muszę napisać chociaż jeden wers wiersza. Pomyślałam sobie, że co będę życia żałować! Wstawiam kolejny i mam nadzieję, że nie ostatni.
Fałszywość ludzka
I choćbyś nie wiadomo ile razy
Płakał, krzyczał wniebogłosy.
W duszy chował wszystkie skazy.
I głosem delikatnym jak kropelki rosy
Prosił o pomoc, samotnie siedząc w domu
Wiedz, że nie zaufasz teraz nikomu...
Ludzie. Ach, co to za stworzenia ?
Szydercze twarze biegnące po ulicach.
Nikt nigdy nie powie ,,Do widzenia"
I uciekają bez słowa, ukazując swe drugie oblicza.
Nie liczą się problemy innych,
Oni zawsze są tacy niewinni.
Ale gdy oni pomocy potrzebują,
Zapominają o przeszłości.
Wręcz na nas naskakują
Że potrzebują odrobinę miłości.
I tak w kółko, bez opamiętania.
Bo człowiek to synonim DRANIA


Szczere i prawdziwe... świetne :)
OdpowiedzUsuńhttp://zatrzymacchwileulotne.blog.pl/
Nigdy nie miałam talentu do tego typu rzeczy. Zazwyczaj na polskim w szkole nie rozumiem wierszy. :)
OdpowiedzUsuńhttp://justdaaria.blogspot.com/
Świetne :)
OdpowiedzUsuńobserwujemy? :)
mylife-tasia.blogspot.com
przepieknie *.* bardzo mi sie podoba :) wspolna obserwacja ? ? zapraszam<3 http://pinklips666.blogspot.com/
OdpowiedzUsuńBardzo ładnie to brzmi ;))
OdpowiedzUsuńMÓJ BLOG
MÓJ KANAŁ NA YT