Fałszywe twarze wokół nas przybierają na sile ☺

      Choroba, która opanowała teraz świat nazywa się "fałsz". Rozmawiamy z wydającym nam się przyjacielem, zaczynamy mieć wspólne tematy, wydaje nam się, że spotkaliśmy osobę, której możemy powiedzieć wszystko. Tak to zazwyczaj się zaczyna. Lecz nie wszystko jest tym, co nam się wydaje. Sól także wygląda jak cukier. Prawie każdy z nas miał kogoś takiego, z kim rozmawiało mu się na prawdę dobrze. Mogliśmy wtedy twierdzić, że możemy stanąć w obronie tej osoby za każdym razem, gdy dzieje mu się krzywda. To tylko kilka przykładów zaufania do drugiego człowieka. Zbyt często jednak łatwowiernie ufamy każdemu z kim rozmawiamy. Ale jak nie ufać komuś, z kim znało się od dziecka. Jednakże nie wiele takich przyjaźni trwa do dziś. Wielu naszych przyjaciół zawiodło nas tak bardzo, że nie możemy już im ufać, ani z nimi dalej spędzać swojego wolnego czasu. O czym mowa? O zdradzeniu naszych tajemnic komuś innemu, a na dodatek koloryzując o naszych problemach, bo o tym zazwyczaj mówimy przyjaciołom.

Szakal

     Przyzwyczajamy się do obecności drugiej osoby, zapominamy o wszystkim innym. Tracimy kontakt z wszystkimi dookoła, bo przecież po co? Mam, kogoś komu mogę zaufać. Przestajemy zauważać osoby w naszym otoczeniu. Zwierzamy się tylko tej jednej, jedynej osobie. Lecz nagle, po tak pięknej znajomości wszystko się psuje. Osoba, której bezgranicznie ufaliśmy pamiętała o nas tylko wtedy, gdy jej grono znajomych było czymś zajęte. W końcu dowiadujemy się od innych, jacy my jesteśmy. Nasze najgłębsze sekrety wychodzą na zewnątrz. Czujemy na sobie szydercze uśmiechy innych, słyszymy plotki na swój temat.
     W tych czasach trzeba uważać, komu się ufa. Osoba, na pozór godna zaufania, może nam tak obrobić dupę, że potem będziemy siedzieć w jednym wielkim gównie. Przepraszam, musiałam. Ze względu, że jest godzina  00:10  miłej nocy wszystkim! ♥

Rudzi Lud